Man of Vengeance 2019
Episod 2
Ibu.
Hari ini, ibu pergi jumpa klien demi perniagaan, betul?
Ibu letih bekerja. Masuk dulu.
Silakan, ibu.
Hati-hati.
Silakan.
Awak berada di sini rupa-rupanya.
Jangan pukul Abang Tor!
-Lepaskan! -Jangan pukul Abang Tor!
Lepaskan!
Mingta.
Lepaskan! Saya nak selamatkan Mingta.
Awak lindungilah diri dulu sebelum selamatkan orang lain.
Hari ini, saya mesti bunuh awak.
Lepaskan!
-Mari. -Lepaskan.
Berani awak curi lauk di rumah dan beri kepada dia.
Sakit! Minta maaf.
Lepaskan!
Abang Tor, cepat lari!
-Mingta, ke mana awak nak pergi? -Cepat lari!
Awak teruk sekali.
Tor, awak nak lari ke mana?
Lepaskan! Saya tak bersalah.
Abang yang rampas benda saya dulu.
Padan muka abang dibelasah!
Jangan panggil saya abang.
Awak bukan adik saya.
Awak anak luar nikah.
Ibu awak orang jahat.
Ibu saya bukan orang jahat.
Ibu awak orang jahat.
Ibu saya bukan orang jahat!
Saya bukan anak luar nikah!
Awak tidak dikehendaki.
Saya bukan anak luar nikah!
Apa yang awak buat pada anak saya, Tor?
-Ae. -Berdiri di situ, Tor.
Tak payah.
Biar ibu yang kendalikannya.
Tor, berdiri di situ!
Berdiri di situ!
Tor.
Mak long, jangan pukul saya.
Siapa ibu awak?
Awak bukan ahli keluarga kami.
Saya ialah anak ayah saya.
Kalau ayah awak mahukan awak,
dia takkan tinggalkan awak kepada saya.
Awak tak tahukah?
Anak seperti awak tidak akan dikehendaki.
Biar awak hidup pun tak berguna.
Mak long, saya takut.
Jangan pukul saya.
Awak takut?
Saya takut.
Tak sangka awak akan rasa takut.
Seperti ibu awak, awak juga suka berbohong.
Dia kata dia takkan mengurat suami saya lagi, tapi,
dia mengandungkan anak suami saya.
Tahu tak, apa kesudahan ibu awak?
Ibu awak mati.
Mak long, jangan datang dekat!
Saya merayu.
Saya merayu, jangan datang dekat.
Kenapa? Apa masalahnya?
Awak nak terjun ke dalam air dan bunuh diri?
Terjunlah.
Saya tak ingin jumpa awak.
Saya menyumpahi awak setiap hari supaya awak mati.
Dengan itu, saya tak perlu menjaga awak setiap hari.
-Jangan datang dekat. -Terjunlah.
Tor.
Mak long, tolong saya!
Mak long!
Mak long, tolong saya!
Mak long!
Mak long, tolong saya!
Mak long!
Kalau awak jumpa ibu awak di neraka,
beritahulah dia,
tak kira pada hayat apa pun, jangan harap berebut dengan saya.
Dia hanya akan bazirkan masa dia saja.
Mak long!
Abang Tor masih hidup.
Saya tak percaya. Di mana Abang Tor?
Suka hatilah kalau awak tak percaya.
Puan Sida sudah cari di merata tempat,
tapi tak jumpa dia.
Jangan menangis lagi, Mingta.
Kawan awak yang tak berguna itu sudah mati.
Kalau awak merindui dia,...
simpanlah sampah ini untuk mengenangi dia.
Ini tidak benar.
Saya tak percaya. Abang Tor masih hidup.
Di mana Abang Tor?
Suka hati awaklah. Mingkwan, mari kita pulang.
Cepat pulang, ayah awak sedang cari awak.
Abang Tor.
Mengapa cincin ini begitu besar?
Abang Tor.
Apakah awak masih hidup?
Hulurkan kaki.
Terima kasih.
Ibu.
Saya menjamin kepada ibu.
Saya menjamin saya akan belajar berniaga daripada ibu.
Saya mahu jadi berkebolehan seperti ibu supaya...
saya boleh kendalikan perniagaan yang ibu kendalikan...
dan memperkembangkannya.
Kalau awak dapat lakukannya, ibu akan rasa gembira.
Sebab, dengan itu, ayah awak akan nampak...
anak lelaki yang ibu membesarkan seorang diri,
anak lelaki yang tidak ayah awak ambil kisah itu...
ialah anak yang boleh ibu bergantung...
selepas anak angkat ayah awak yang dia sayangi itu mati.
Harap awak tidak kecewakan ibu.
Mestilah.
Saya pasti buat dengan sedaya upaya.
Kecuali satu perkara.
Apa hal?
Cakaplah saja.
Ibu tak mahu awak berfoya-foya di luar.
Ibu, dengar cakap saya dulu.
Ibu sudah beri awak amaran, bukan?
Awak boleh buat apa-apa saja, tapi tak boleh berfoya-foya.
Saya tak jumpa dia lagi.
Dia yang telefon dan mengugut saya bahawa...
dia nak beritahu wartawan bahawa...
saya menghamili dia dan tinggalkan dia.
Apa yang awak cakap?
Awak menghamili dia?
Ibu bertenang dulu.
Dengar sini.
Kalau perempuan itu mengandung dan...
beritahu ibu bahawa anaknya ialah cucu ibu,
ibu tidak akan mengakuinya.
Ibu tak boleh terima bahawa cucu ibu...
ialah anak kepada seorang perempuan dari golongan bawahan masyarakat.
Ibu, jangan risau akan hal ini.
Berani awak minta ibu jangan risau.
Akhirnya,...
Ibu yang perlu menyelesaikan semua masalah awak.
Tor, cuba bertahan.
Ibu segera pergi belikan awak ubat.
Ibu.
Tidurlah.
Nak cari gaduh?
Ya, macam mana?
Nak cari gaduh?
Awak dah silap orang.
Awak pandai lawan cakap?
Cakap sekali lagi kalau awak berani.
Kalau awak ialah pelanggan di sini,
awak harus tahu bahawa saya tak suka mengulangi kata-kata saya.
Pelanggan dilarang bawa senjata ke tempat ini.
Kalau awak ingin terus berhibur di sini,
sila patuhi peraturan di sini.
Fuji.
Ya.
Saya datang ni.
Aturkan teman baru untuk pelanggan, jangan lakukan kesilapan lagi.
Kalau masalah timbul lagi,
awaklah punca masalah itu.
Ao, awak uruskan hal di sini.
Pergi minta maaf daripada pelanggan.
Saya pergi bincang dengan Sila.
Mak cik harap, hal tadi berlaku hanya kerana urusan rasmi,
bukan kerana hal peribadi.
Adakah Mak Cik Mam nampak?
Semua pelanggan yang datang berhibur di kedai kita...
ialah kerabat diraja yang kaya dan berkuasa.
Kalau orang biasa melihat mereka, masalah mungkin timbul.
Tapi kalau saya tembak untuk tunjukkan lagak,
tiada orang berani buat apa-apa pada saya.
Sebab, sekarang, saya bukan Tor,
bukan anak yatim yang seperti anjing yang berkeliaran lagi.
-Sila. -Sekarang, saya ialah Sila.
Saya ialah pemegang saham kelab ini.
Saya tak perlu takut pada sesiapa.
Sebab, semua orang tahu siapa yang menyokong kita.
Apa yang awak cuba beritahu mak cik?
Saya cuma ingin beritahu mak cik,
saya tahu bahawa...
mak cik tak harap saya terlibat dalam urusan mereka...
kerana mak cik risau mereka akan mengapakan saya,
tapi sekarang,
mak cik harus risau saya akan mengapakan mereka.
Itulah yang mak cik risaukan.
Mak cik tak takut pada mereka,
mak cik cuma risau akan hati awak.
Tahu tak,
sekarang, awak penuh dengan kemarahan,
rasa benci dan dendam?
Emosi ini akan menghilangkan rasa rasional awak...
sehingga awak membuat perkara yang tidak dapat dijangka.
Saya rasa tak adil bagi pihak anak Oheyi,
apa salah saya?
Awak tak bersalah,
tapi awak tak layak.
Mereka melukai orang,
biarlah undang-undang yang menghukum mereka.
Lima belas tahun yang lalu, seorang budak mati,
tapi tiada sesiapa yang dihukum.
Inikah undang-undang namanya?
Saya bukan rasa undang-undang tak berguna,
tapi saya tak percaya pada penguatkuasa undang-undang.
Bukan awak seorang saja.
Awak sangka mak cik kebas rasakah?
Ibu awak...
ialah kakak mak cik.
Bukan awak saja yang ingin bunuh mereka,
mak cik juga ingin bunuh mereka.
Tapi mak cik menghalang awak...
kerana mak cik tak tahu kalau-kalau mereka akan gunakan helah kotor.
Demi kepentingan diri, mereka sanggup buat apa-apa saja.
Kalau mereka tahu Sila...
atau secara tepat, Tor, masih hidup,
mereka pasti tak lepaskan awak.
Mak cik tak ingin kehilangan awak lagi.
Kalau mak cik cadangkan undang-undang,
boleh juga.
Gunakanlah undang-undang.
Tapi kalau kesudahannya masih sama,
kalau masih ada orang yang mati...
dan pembunuh masih terlepas di luar,
saya akan gunakan cara saya.
Sampai masa itu, jangan mak cik menghalang saya.
Apa yang awak cakap tadi?
Suspek bertegas bahawa dia tak terlibat dalam kes kelukaan Cik Yupa.
Kami hanya boleh lepaskan suspek.
Sungguhpun dia menafikannya, tapi kami ada bukti.
Saya percaya, nama Sawit ada dalam senarai nama penginap hotel.
Inilah masalahnya.
Apa masalahnya?
Tiada rekod menunjukkan Sawit membuka bilik di hotel.
Macam mana dengan CCTV?
Jangan beritahu saya bahawa...
semua CCTV tiba-tiba rosak...
dan tak dapat merakam gambar Sawit pergi ke hotel.
Betul.
Sawit telah musnahkan bukti.
Apa yang harus kita buat?
Kalau begitu, sia-sia Oheyi dilukai.
Jalan perlahan-lahan.
Silakan.
Terima kasih kerana hantar kami keluar.
Sama-sama.
Terima kasih kepada Encik Sawit...
kerana membantu dalam siasatan.
Puan Sida, minta maaf kerana menggunakan masa awak yang sibuk.
Jangan meminta maaf daripada saya.
Awak tahu bahawa saya sentiasa sudi mematuhi undang-undang.
Suami saya, Songsak, pasti menegur saya dan kata bahawa...
selaku isteri kepada penguatkuasa undang-undang...
dan kakitangan kerajaan,
kalau saya tak patuhi undang-undang, siapa pula akan hormati saya?
Betul.
Kalau tak ada apa-apa hal, saya pergi dulu.
-Silakan. -Nanti dulu.
Mengapa ibu masih tak nak balik?
Ibu nak lihat orang yang buat laporan polis dan tangkap awak itu.
Ibu nak berbual dengan dia.
Selaku pengerusi Persatuan Hak Asasi Wanita,
saya ingin beri perempuan itu galakan.
Di mana orang yang buat laporan polis dan tangkap anak saya itu?
Helo, tuan.
Helo, Puan Sida.
Saya ingin jumpa orang yang buat laporan polis dan tangkap anak saya.
Di mana dia?
Kalau nama anak awak ialah Sawit,
sayalah orang yang buat laporan polis.
Ada apa-apa halkah?
Tuan, awak ada tempat untuk saya bincangkan hal?
Silakan.
Sila pergi ke bilik tetamu.
Salam sejahtera.
Nama saya Sawit Rittinatkoson.
Siapa nama awak?
Pinsuda.
Awak boleh panggil saya Mam.
Agaknya, awaklah pemilik kelab itu.
Awak barua yang ajar perempuan menjual diri kepada lelaki, bukan?
Sebenarnya, pekerjaan ini agak bagus,
membolehkan saya memahami lelaki.
Dalam satu pandangan, saya dapat bezakan lelaki.
Tak sama dengan perempuan yang lurus.
Mereka macam dah buta di depan percintaan,
tak dapat bezakan lelaki yang baik...
dengan lelaki yang berbohong.
Jangan hanya salahkan lelaki.
Kalau perempuan cukup bijak,
mereka takkan jadi umpan.
Orang yang bijak buat kerja dengan gunakan otak,
bukan cari rezeki dengan menjual diri.
Awak...
Ao.
Teruskan.
Saya ucapkan terima kasih kepada kamu bagi pihak masyarakat.
Walaupun tiada orang menghormati pelacur,
tapi sekurang-kurangnya...
boleh kurangkan masalah kaum wanita dirogol.
Sebenarnya, selain masalah rogol,
kami juga boleh kurangkan banyak masalah yang lain.
Masalah kondom tak laris?
Masalah isteri yang sah dibunuh dan dibuang di tempat terselindung.
Kalau bukan kerana kami menghilangkan rasa bosan lelaki,
isteri-isteri sah yang membosankan itu...
sudah lama dibunuh suami mereka.
Oh ya,
ini perkara baik, sepatutnya ada persatuan memberi kami anugerah,
bukan, Ao?
Betul cakap awak.
Perempuan seperti kamu bukan sekadar tak tahu malu.
Dapat pula kamu rasa bangga kerana pekerjaan yang kotor ini.
Dengar sini.
Disebabkan perempuan seperti kamu,
kaum wanita dianggap sangat hina.
Kaum wanita menjadi golongan yang tak tahu malu.
Biarpun saya yang berkedudukan tinggi juga rasa segan.
Maruah saya juga turut dipijak-pijak awak.
Kami tak pernah memalukan kaum wanita...
atau menyebabkan sesiapa menjadi hina.
Sifat baik atau jahat seseorang ada dalam hatinya sendiri.
Tidaklah seperti sesetengah orang,
mempunyai pekerjaan yang mulia, tapi langsung tak layak dihormati.
Sebab, hati mereka lebih kotor daripada kami.
Helo, Ao.
Macam mana dengan Mak Cik Mam?
Boleh buat laporan polis dan tangkap mereka?
Sekarang bukan waktunya, saya akan telefon awak nanti, Encik Sila.
Cis!
Kalau awak benar-benar menyanjung pekerjaan ini,
janganlah buat laporan polis kalau awak berkebolehan.
Sebaliknya, awak harus berterima kasih kepada...
perempuan yang menggugurkan anaknya itu.
Dengan itu, kamu boleh menerima perniagaan yang seterusnya...
dan mencari wang,
juga boleh kurangkan nisbah anak ibu tunggal di masyarakat ini.
Sebenarnya, bagus juga kalau anak ini tak dilahirkan.
Cuba awak fikir, kalau dia dilahirkan...
dengan mempunyai ayah dan nenek begini,
lebih baik dia dilahirkan sebagai anjing.
Awak...
Ao, mari kita pulang demi pembukaan rasmi.
Ada ramai pelanggan sedang tunggu kita.
Mungkin mereka dah rasa bosan dengan isteri mereka yang sah.
Awak kata, nama awak Sawit...
atau tak berhati perut?
-Awak... -Awak melampau!
Apakah awak ialah orang baik?
Saya pergi dulu.
Jangan bimbang.
Kelak, saya pasti mengingati awak dan ibu awak...
dalam hati saya.
Awak mesti ingati saya dengan baik-baik.
Ya Tuhan!
Ibu.
Diam!
Disebabkan awak, ibu ditegur oleh perempuan ini.
Ibu.
Jangan bimbang, ibu.
Sesiapa yang sakiti hati ibu akan saya beri dia pengajaran.
Lihat pada diri awak, apa kegunaan awak?
Seorang perempuan pun awak tak dapat selesaikan.
Ibu.
Minta maaf.
Minta maaf konon.
Awak benar-benar serupa ayah awak,
hanya tahu meminta maaf saja.
Ibu tidak benarkan perempuan itu mengotori reputasi keluarga kita.
Encik Ae.
Encik Sila.
Khabarnya, awak tak ingin beritahu pihak polis...
siapa yang membunuh anak awak.
Sila, tolong jangan menegur saya lagi.
Oheyi, awak terlalu memuliakan lelaki dalam bayangan awak.
Tahu tak,
lelaki melanggan pelacur...
kerana mereka tak perlu bertanggungjawab?
Mereka hanya perlu belanjakan wang dan tiada masalah akan ditinggalkan.
Saya tahu.
Tapi, saya sangka dia akan fikir demi anak ini.
Anak dalam kandungan saya ini...
benar-benar anak dia, Encik Sila.
Anak yang tidak diharap boleh dilahirkan...
ialah anak yang tak dikehendaki.
Jadi, boleh gugurkan tanpa rasa bersalah.
Adakah awak faham sekarang?
Yang awak perlu buat adalah...
memenjarakan dia...
supaya dia menebus kesalahan dia terhadap anak ini.
Sebenarnya, orang yang membunuh anak ini...
mungkin bukan dia,
tapi saya sendiri.
Sungguhpun saya tahu dia tak memerlukan anak,
saya masih pergi jumpa dia.
Oheyi.
Awak tak bunuh anak ini.
Sawit yang membunuh anak awak.
Cukup tu.
Saya tak ingin dengar nama ini lagi.
Ao, keadaan Oheyi agak teruk.
Saya yang bersalah, saya menyebabkan dia rasa amat tertekan.
Awak temanilah dia.
Baiklah.
Inilah biliknya, Puan Sida.
Berjaga di depan pintu, jangan biar sesiapa yang masuk.
Ya.
Salam sejahtera.
Khabarnya, anak saya menyebabkan awak keguguran anak.
Anak awak gugur, awak pasti rasa derita.
Sebenarnya, ayah boleh tukar ubat di rumah,
tak perlulah bazirkan wang begini.
Tak apa.
Sebenarnya, ayah sudah buat janji temu dengan doktor hari ini...
untuk periksa keadaan pemulihan otak ayah.
Hei.
Dia...
ialah pemilik kereta yang dilanggar saya pada hari itu, bukan?
Sakit tak?
Mengapa layan saya macam ini?
Ibu, jangan layan saya macam ini.
Saya sakit.
Ibu?
Awak bagaikan sampah masyarakat.
Berani awak memanggil saya ibu.
Tak tahu malu!
Tolong!
Sekarang, awak dah tahu, ya?
Untuk memiliki anak saya, awak biar diri awak mengandung.
Dia tak mahukan awak, juga tak mahukan anak.
Tahu apa sebab?
Sebab, awak hanya sampah.
Tidak!
Mingta, lelaki itu datang lagi.
Adakah ibu bapa awak tahu apa pekerjaan awak?
Kalau mereka tahu,
apa perasaan mereka?
Setiap jam dalam hidup awak dijual kepada orang pada harga rendah.
Ingat ya.
Sungguhpun awak boleh mengubah wajah awak...
dan pengalaman kehidupan awak,
tapi awak tak dapat mengubah hakikat bahawa awak ialah sampah...
dan pernah membunuh anak sendiri.
Kalau saya ialah awak,
saya akan mati bersama anak.
Saya rasa malu untuk terus hidup di dunia ini.
Sekurang-kurangnya, pada hayat depan,
anak awak dan awak...
boleh hidup dengan lebih berbaloi berbanding dengan hayat ini.
Faham?
Berbanding dengan kematian,
hidup di dunia ini dengan sukar dan tiada kesayangan orang lain...
lebih memeritkan,
bukan?
Selepas hal di sini selesai, apa aktiviti lain yang saya ada?
Acara pembukaan rasmi untuk aktiviti "Perjuangan Keadilan Semua Insan".
Baiklah, saya suka aktiviti begini.
Sida.
Oheyi.
Ada orang terjun dari atas bangunan! Tolong!
Cepat bawa usung ke sini.
Sila ke tepi.
Ayah, hati-hati.
Ayuh, ayah.
Cik Mam.
Apa hal, Ao?
Cik Mam, Encik Sila menelefon.
Katanya, Oheyi dah mati.
Dia terjun dari atas bangunan dan bunuh diri.
Plug, saya dah sampai ke hospital.
Di mana Sila sekarang?
Oheyi.
Mengapa pula awak buat begini?
Kalau saya tak tinggalkan dia seorang diri,
mungkin kesudahannya bukan begini.
Tidak, Sila.
Ini bukan salah awak.
Sungguhpun awak tak tinggalkan dia seorang diri,
tapi dia dah patah semangat,
dia tak ingin hidup lagi.
Biar mak cik pun tak dapat bantu dia, apatah lagi awak?
Kalau bukan kerana seseorang sengaja menyerang keyakinan dia,
dia mungkin takkan jadi begini.
Apa yang awak cakap?
Setiap kali nampak berita tentang orang melukai satu sama lain,
saya rasa sangat sedih.
Manusia sudah biasa...
menggolongkan orang berdasarkan bangsa,
jantina, kelayakan akademi dan pekerjaan,
memandang rendah pada orang lain.
Bagi saya,
semua orang adalah sama rata.
Tidak pedulikan faktor luaran,
tetapi layan orang lain dengan hati yang ikhlas.
Kalau semua orang menghargai nyawa sendiri,
maka, semua orang mempunyai hak yang sama.
Nyawa mempunyai nilai yang sama.
Terima kasih, semua.
Pembunuh!
Nanti dulu.
Siapa yang awak maksudkan tadi?
Awak!
Awak ialah pembunuh!
Awak tak tahu siapa saya, bukan?
Dengar sini,
saya boleh mendakwa awak.
Kalau awak tak pernah buat perkara yang saya katakan,
mengapa pula awak rasa bersalah?
Ataupun ini adalah perbuatan awak,
jadi, awak tak sabar-sabar umumkan kepada semua orang bahawa...
awak tak bersalah...
dan awak ialah orang baik,
tak pernah memijak-mijak maruah orang lain,
tak pernah membunuh?
Diam!
Awak pasti tak tahu siapa saya,
sebab itu awak berani cakap begitu dengan saya.
Satong.
Siapa awak sebenarnya?
Ini bukan urusan awak.
Jangan campur tangan.
Hei.
Saya kenal awak,
cuma awak tak kenal saya.
Siapa awak sebenarnya?
Saya tak perlu beritahu awak nama saya.
Sebab, tak lama nanti,
awak akan tahu nama saya,
malah,
awak akan ingati nama saya dalam hati awak.
Tak kira berapa kali awak dilahirkan semula,
awak tidak akan lupakan nama saya.
Sampai masa itu,
awak akan tahu apa rasanya kehilangan seseorang atau sesuatu.
Jumpa lagi.
Puan Sida Rittinatkoson.
Puan Sida, apa kata...
Saya rasa macam kenal dia.
Pergi siasat latar belakang dia dan lihat siapa dia sebenarnya,
apa kaitan dia dengan perniagaan saya atau anak lelaki saya.
Berani dia cakap begitu dengan saya.
Plug.
Ya, Encik Sila.
Tuang arak untuk saya lagi.
Baiklah.
Nak minum sampai pagi?
Dah lama mak cik datang?
Mak cik baru sampai.
Minta maaf...
kerana tak bantu mak cik uruskan pengebumian Oheyi.
Ke mana telah awak pergi?
Adakah mak cik nak minum bersama?
Awak juga tahu bahawa mak cik hanya minum arak di dalam kelab.
Di luar kelab, mak cik tak minum.
Sudah bertahun-tahun berlalu, mak cik rasa jemu dengan semua ini.
Mak cik harap awak fikir seperti mak cik.
Rasa jemu?
Bukan.
Mak cik harap awak jangan balas dendam.
Mak cik juga dah nampak,
undang-undang tak boleh menghukum mereka.
Mak cik percaya pada karma.
Lama sangat kalau nak tunggu karma.
Macam mana kalau mak cik merayu kepada awak?
Saya juga merayu kepada mak cik,
jangan menghalang saya lagi.
Ataupun mak cik sedang melindungi mereka?
Mak cik sedang melindungi awak.
Mak cik tak perlu melindungi saya.
Saya takkan bodoh sampai dipijak-pijak mereka.
Mereka akan terima pengajaran mereka.
Apa yang ingin awak buat?
Walaupun mempunyai cita-cita tinggi,
akhirnya tetap mati dengan teruk.
Padan muka!
Ibu, terima kasih kerana menghapuskan dia dari kehidupan saya.
Ibu harap ini kali terakhir ibu selesaikan masalah untuk awak.
Hal begini takkan berlaku lagi.
Jangan bimbang.
Saya menjamin, hal begini takkan berlaku lagi.
Lebih-lebih lagi, saya dengar bahawa Mingkwan...
dah tamat pengajian dan akan pulang ke Thailand.
Mingkwan akan pulang ke sini?
Bila?
Kita pergi jemput dia bersama.
Kawan ibu kata,
anak lelaki seorang menteri sedang memikat dia.
Bnarkah?
Mengapa saya tak tahu pun?
Tapi dia telah menolak cinta anak lelaki menteri itu.
Yakah?
Ini bermaksud dia masih mencintai saya.
Dia tak ada masa kerana...
dia tak sabar-sabar nak tamat pengajian dan pulang ke sini...
untuk jumpa saya.
Jangan terlalu gembira.
Anak lelaki menteri pun telah dia menolak,
awak ingat siapa awak?
Saya anak orang kaya.
Ibu saya ialah pemilik syarikat logistik yang terbesar di Thailand.
Ibu.
Walaupun dia dari keluarga yang ternama,
tapi lihatlah rumah dia.
Buruk dan usang,
ayahnya juga sakit.
Hanya Mingta seorang yang bekerja dan menyara mereka sekeluarga.
Biarpun dalam keadaan ini, saya masih tunggu dia dengan setia,
dia yang bertuah, ibu.
Perempuan seperti Mingkwan...
tidak akan sudi pulang ke rumah begitu.
Ibu takkan silap menilai orang.
Dia ialah orang yang sama seperti ibu,
sama-sama bercita-cita tinggi dan tidak suka mengalah.
Tak kira siapa yang mengahwini perempuan seperti dia,
keluarga lelaki itu pasti akan dibangkitkan,
terutamanya lelaki yang tak berguna seperti awak.
Kalau awak ingin mewarisi syarikat ibu,
awak mesti memiliki dia.
Dengan itu, syarikat ibu akan jadi kaya.
Pandai-pandai bawa dirilah.
Cuba memuaskan hati Mingkwan...
sebelum dia dipikat oleh orang lain.
Baiklah, ibu.
Kalau nak buat apa-apa, cepat pergi buat.
Jangan bazirkan masa.
Aduh!
Matilah awak!
Tak guna!
Aduh!
Anak luar nikah!
Pulangkan kepada saya.
Siapa awak yang berani beri saya arahan?
Saya ialah anak keluarga ternama,
awak pula anak golongan bawahan masyarakat.
Awak suka, bukan?
Saya pijak!
Jangan!
Pulangkan kepada saya.
Dengan ini, awak akan ingat.
Awak tak guna!
Pulangkan kepada saya.
Lepaskan!
Pulangkan kepada saya.